Reanimatiecursus.

Afgelopen dinsdag 5 oktober is ondergetekende eindelijk voor de eerste keer naar een cursus reanimatie geweest.
Omdat dit toch wel erg belangrijk is als partner van een hartpatiënt en de gelegenheid zich via Heart Beat voordeed heb ik dan mijn stoute schoenen aangetrokken en ben ik naar het Flevoziekenhuis getogen.
Met een kopje koffie in de hand is er eerst gelegenheid om een beetje te babbelen met de andere cursisten.
Dan wordt er over gegaan tot de cursus.
In het theoretische stuk komt eerst het gevoel: Dit leer ik nooit! Er wordt zoveel verteld dat je hier haast zou gaan denken, laat maar ….
Gelukkig heeft de cursusleider erg veel geduld en, niet helemaal onbelangrijk, een behoorlijke dosis humor.
Nadat iedereen is voorzien van alle nieuwe, en voor de herhalingscursisten, soms ook oude informatie is het gelukkig weer tijd voor een kopje koffie.
In het tweede deel worden eerst de hoofdpunten herhaald en daarna gaan we aan de slag om in de praktijk een reanimatie na te bootsen.
Iedere deelnemer doet de reanimatie op de pop die al klaar ligt.
Door de cursusleider is gevraagd om kritiek te geven, opbouwend natuurlijk!, over wat er mis gaat tijdens de oefening.
Hierbij komt ook het theoretische deel naar voren en blijkt dat het zelfs op een gewillige pop nog niet meevalt.
Er is goed geluisterd en dat wordt duidelijk bij de oefeningen en de aanwijzingen die door de medecursisten worden gegeven.
Ik ben blij dat ik de cursus heb gevolgd en zal mij voor de herhaling zeker weer opgeven, er komen natuurlijk altijd weer verbeteringen door wat er, helaas, in de praktijk aan kennis wordt opgedaan.
Ik hoop dat er in de toekomst nog meer mensen gebruik zullen maken van de gelegenheid die wordt gegeven om deze cursus te volgen, het is absoluut de moeite waard, en de koffie is ook prima!


Trees Verwoerd.