Wie aan vitamine D denkt, denkt aan de Engelse Ziekte- aan arme kindertjes met kromme beentjes die in vooroorlogse sloppenwijken te weinig zon kregen. Maar vitamine D blijkt voor veel meer zaken belangrijk, en niet alleen voor kinderen.

De afgelopen jaren is vitamine D aan een ware opmars begonnen, het wordt steeds meer in verband gebracht met klachten en ziektes. En nog belangrijker, zeker de helft van de ouderen zou wel wat meer vitamine D kunnen gebruiken. 's Zomers dagelijks zonnen is inderdaad nog steeds de beste manier om voor voldoende vitamine D te zorgen, onder invloed van zonlicht maakt onze huid zelf de vitamine aan en de in de zomer aangemaakte voorraden- opgeslagen in ons vetweefsel- moeten ons door de winter helpen.

Veel mensen denken dat goede voeding voldoende is om hun vitamine D op peil te houden, maar dat blijkt niet zo te zijn. Ook de vitamine D die met veel tamtam aan margarine en braadvet wordt toegevoegd, draagt amper bij.  Wat Engelse Ziekte voor kinderen is, is osteoporose (botontkalking)- voor ouderen, dus extra vitamine D is al bijna standaard voor vrouwen na de overgang met botontkalking.

Maar voordat er sprake is van osteoporose, krijgen mensen al vaak last van spierpijn en botpijn- met wat vage en moeilijk te duiden klachten als malaise en futloosheid. Ook moeite met opstan uit de fauteuil en moeite met traplopen kunnen duiden op een tekort aan vitamine D. Bij 65-plussers is vitamine D echt belangrijk voor het behoud van de kracht van de spieren- ook van de hartspier: een tekort aan vitamine D is al in verband gebracht met hartfalen. En met infecties, met het risico op borstkanker, prostaatkanker en darmkanker,met depressie en met achteruitgang van het denkvermogen. Vitamine D is belagrijk voor gezonde tanden, voor de celdeling en, zo is de afgelopen jaren steeds duidelijker geworden, voor het goed functioneren van ons afweersysteem.

Een deel van de heilzame werking van de sanatoria van vroeger, waar je naartoe werd gestuurd als je tuberculose had, zal zeker te maken hebben gehad met de aanmaak van vitamine D in het zonnetje. Andersom slaat de griep toe in de winter, als onze vitamine D spiegels het laagst zijn. Zelfs auto-immuunziektes als multiple sclerose, artritis en astma lijken minder snel op te treden bij mensen met voldoende vitamine D.

Vandaar dat alle instanties zitten te broeden op forse bijstellingen van de officiële adviezen.

Nu al worden ouderen aangeraden dagelijks vitamine D-pillen te slikken (800 IE ofwel 20 microgram per dag, multivitaminepreparaten voldoen meestal niet) en die dosis zal wel omhoog gaan- de kans te veel binnen te krijgen is klein, een overschot aan vitamine plas je weer uit. Vitamine D blijkt, kortom, niet een simpel vitamientje, maar een veelzijdige bondgenoot, waar we wel wat meet eerbied voor mogen hebben.